Թվում է, թե Engineering City-ն անցնում է էվոլյուցիայի հետևյալ երեք փուլերը՝

1. Առանձին ընկերությունների բազմություն

2. Մարդկանց համայնք

3. Ընկերությունների ինտեգրված համակարգ

Ընկերությունների ինտեգրված
համակարգՄարդկանց համայնքԱռանձին ընկերությունների
հավաքածու

1. EC-ը սկսվեց որպես առանձին ընկերությունների բազմություն՝

Ընկերությունները Engineering City-ումEngineering City

2. Այնուհետև տարբեր ընկերությունների մարդկանց միջև հարաբերություններ են սկսում ձևավորվել։ Եվ ծնվում է համայնք։

Մարդիկ տարբեր
ընկերությունների
ներսում։Կապեր տարբեր
ընկերությունների
մարդկանց միջև

3. Այնուհետև տեղի է ունենում ամենահետաքրքիրը։ Ընկերությունները սկսում են համագործակցել միմյանց հետ՝ համատեղ նախագծերի, աութսորսինգի և միմյանցից ծառայություններ գնելու միջոցով։

   Արդյունքը ընկերությունների ինտեգրված համակարգն է, և սա նաև ցանցային ընկերության ծնունդն է։

Կապեր Engineering
City-ի ընկերությունների
միջև։

Տեխնոլոգիաները շատ արագ են զարգանում, և ընկերություններն այլևս չեն կարող ամեն ինչ մշակել սեփական ուժերով։ Որքան ավելի ցանցային են ընկերությունները և որքան ավելի են վստահում միմյանց, այնքան ավելի արագ են դրանք շարժվում։ Սա այն է, ինչ կոչվում է ՑԱՆՑԱՅԻՆ ԸՆԿԵՐՈՒԹՅՈՒՆ։ Որքան ավելի ցանցային է ընկերությունը, այնքան ավելի լայն և խորը լուծումներ այն կարող է մշակել։

RISE Expo-ում (հունիսի 3, 4) զուգահեռաբար ընթանում էին մի քանի պանելներ։ Ստորև «Ճարտարագիտությունը՝ որպես տնտեսության շարժիչ ուժ» պանելի մասնակիցներն են։

Gevorg Nazaryan, Bagrat Yengibaryan, Yervant Zorian, Aram Salatian, Arsen Arustamyan, Victoria Poghosyan

Անակնկալ էր News.am-ում այս պանելի մասին հոդված տեսնելը։ Ստորև ներկայացնում ենք ամբողջ տեքստը այնպես, ինչպես այն հրապարակվել է News.am-ում

-------------------------

Հայաստանի մասնավոր հատվածն արդեն նշանակալի ձեռքբերումներ է ցուցադրում ճարտարագիտության և տեխնոլոգիաների ոլորտում, և դրա ամենավառ ցուցանիշներից մեկը հայկական ընկերությունների հաջողությունն է միջազգային շուկաներում։ Այս մասին հայտարարեց Հայաստանի ինժեներների ասոցիացիայի խորհրդի նախագահ Արամ Սալաթյանը պաշտպանական արդյունաբերության առաջին հայկական ցուցահանդես RISE-2026-ի ժամանակ։

Սալաթյանի խոսքով՝ հայկական ընկերություններն արդեն ունակ են ոչ միայն մշակել առաջադեմ արտադրանքներ, այդ թվում՝ պաշտպանական տեխնոլոգիաներ, այլև հաջողությամբ արտահանել դրանք արտերկիր։ Սակայն նա ընդգծեց, որ ավելի կարևոր են ներքին գործընթացները, որոնք այժմ ձևավորում են ոլորտի ապագան։

Կրթությունը մոտենում է արդյունաբերությանը

Սալաթյանը նշեց, որ այսօր մասնավոր հատվածում հստակորեն երևում են երեք հիմնական միտումներ։ Առաջինը կրթության և արդյունաբերության աճող ինտեգրումն է։

Նրա խոսքով՝ շատ ընկերություններ այժմ համալսարանների հետ աշխատում են նոր ակադեմիական մասնագիտություններ ստեղծելու ուղղությամբ, իսկ ուսուցումն ավելի ու ավելի հաճախ անցկացվում է անմիջապես արտադրական հարթակներում և բուն ընկերությունների ներսում։ Այս մոտեցումը թույլ է տալիս ավելի արագ պատրաստել նոր ոլորտների մասնագետներ և ուսանողներին հասանելիություն է տալիս նորագույն տեխնոլոգիաներին և փորձագիտությանը։

Նա ընդգծեց, որ այս փոփոխությունները թելադրված են շուկայի պահանջներով։ Տեխնոլոգիաները արագ են զարգանում, իսկ մրցակցությունը գնալով սրվում է։ Նման պայմաններում հաջողությունը պատկանում է նրանց, ովքեր կարող են ավելի արագ պատրաստել որակավորված ինժեներներ նոր արդյունաբերությունների և գործունեության ոլորտների համար։

«Մենք ականատես ենք եզակի երևույթի, երբ արդյունաբերությունը փաստացի ստանձնում է կրթական գործառույթի մի մասը և զարգացնում այն համալսարանների հետ համատեղ», — ասաց նա։

Գիտական հետազոտությունները տեղափոխվում են արդյունաբերություն

Սալաթյանի խոսքով՝ երկրորդ կարևոր միտումը գիտական հետազոտությունների աճող ինտեգրումն է արդյունաբերական ոլորտ։

Նա նշեց, որ հայկական ինժեներական ընկերություններն այժմ ունակ են սահմանել երկարաժամկետ հետազոտական նպատակներ և համապատասխան աշխատանքներ պատվիրել երկրի հետազոտական կենտրոններին և լաբորատորիաներին։

Եթե նախկինում հետազոտությունները հաճախ գոյություն ունեին արտադրությունից առանձին, ապա այժմ արդյունաբերությունը սկսում է ձևավորել գիտական մշակումների սեփական պահանջարկ՝ ստեղծելով կայուն կապ հիմնարար գիտության և շուկայի իրական կարիքների միջև։

Սալաթյանի խոսքով՝ սա արտացոլում է ոլորտի աճող հասունությունը, որն ավելի ու ավելի է ունակ մտածել երկարաժամկետ կտրվածքով և ներդրումներ կատարել ապագա տեխնոլոգիական լուծումներում։

Հայկական ընկերությունները սկսում են միասին աշխատել

Երրորդ կարևոր միտումը, ըստ Սալաթյանի, հայկական ընկերությունների միջև համագործակցության ամրապնդումն է։

Ժամանակակից տեխնոլոգիաները, նոր բիզնես մոդելները և արհեստական բանականության արագ զարգացումը պահանջում են գիտելիքի և ռեսուրսների այնպիսի մեծ ծավալներ, որոնք առանձին ընկերությունները հաճախ չեն կարող ունենալ միայնակ։

Արդյունքում բիզնեսները ավելի ու ավելի հաճախ են գործընկերություններ կառուցում միմյանց հետ։

«Ընկերություններն աստիճանաբար դառնում են ցանցային կառույցներ, իսկ բուն ոլորտը վերածվում է փոխկապակցված էկոհամակարգի», — ընդգծեց նա։

Նրա խոսքով՝ այս գործընթացը նշանավորում է անցում մեկուսացված շուկայական խաղացողներից դեպի իրական մասնագիտական համայնք, որտեղ մասնակիցները սերտորեն համագործակցում և ամրապնդում են միմյանց։

Նրա գնահատմամբ՝ ոլորտն արդեն անցել է առանձին ընկերությունների համախմբից դեպի մասնագիտական համայնքի ձևավորում։ Հաջորդ մարտահրավերը լիովին ինտեգրված համակարգի վերածվելն է։

«Մենք ականատես ենք էվոլյուցիայի՝ սկզբում ոլորտ, հետո համայնք և վերջապես համակարգ։ Եթե կարողանանք մեր ոլորտը վերածել համակարգի, որտեղ բոլոր մասնակիցները խորապես փոխկապակցված են, դա կդառնա Հայաստանի հաջորդ մեծ հաջողությունը», — ասաց նա։

Կառավարությունը և բիզնեսը ստեղծել են մրցակցային առավելություն

Խոսելով պետության և մասնավոր հատվածի համագործակցության մասին՝ Սալաթյանը նշեց, որ Հայաստանում արդեն ձևավորվել է ճարտարագիտական և տեխնոլոգիական ոլորտում համագործակցության արդյունավետ մոդել։

Նրա խոսքով՝ օտարերկրյա մասնագետներն ու փորձագետները պարբերաբար գալիս են Հայաստան դասավանդելու և փորձի փոխանակման։ Սակայն, ծանոթանալով պետական հաստատությունների, բիզնեսի և ոլորտային կազմակերպությունների փոխգործակցության տեղական մոդելին, նրանցից շատերն իրենք են սկսում որդեգրել հայկական մոտեցման տարրերը։

Նա կարծում է, որ պետության և մասնավոր հատվածի գործընկերությունը դարձել է երկրի հիմնական մրցակցային առավելություններից մեկը։

«Մեր ոլորտում կառավարության և բիզնեսի համագործակցությունը շատ հաջող է աշխատում։ Դա իսկապես Հայաստանի մրցակցային առավելություններից մեկն է», — եզրափակեց նա։

Հոդվածն անգլերենով՝ այստեղ, հայերենով՝ այստեղ, ռուսերենով՝ այստեղ։